Megahelgi...

Vá - orð mín fá ekki lýst hversu mikið og vel ég skemmti mér um helgina. Nú er hins vegar hversdagsleikinn tekin við á ný og ég hjóla í skólann á meðan Haffi og Brynhildur njóta lífsins í brúðkaupsferð sinni í Ameríkunni. Af hverju er ekki hefð fyrir því að brúðkaupsgestir komi með í þriggja vikna brúðkaupsferð!?! Ég hugsa að fiskurinn - eins og Lassi kallar Gregor Fischer leiðbeinanda okkar - myndi ekkert sakna mín í þrjár vikur. Ekki myndi ég sakna hans!

Eitt sem ég skil samt ekki. Allur laugardagurinn fór í brúðkaupið hjá mér en samt var ég ekki einu sinni að gifta mig. Ég vaknaði auðvitað löngu fyrir hádegi en kúrði mig ofan í sængina mína eins lengi og ég mögulega gat til að geta hangið uppi um kvöldið. Upp úr hádegi fór ég svo á fætur, fékk mér að borða, fór í sturtu og dreif mig svo af stað að ná í linsur og fara í klippingu klukkan hálfþrjú. Ég var svo komin aftur heim um fjögur og þá var bara að drífa sig í dressið og mæta í rútuna klukkan sex. Ekki hefði ég komið fyrir heilu brúðkaupi úti á landi þarna inn í dæmið.

EN VÁ HVAÐ ÞAÐ VAR GAMAN!

Eitt steikt að lokum - ég hef aldrei verið eins "overdressed" á Celtic Cross!